یه قِبله پشتِ چشماته...که مغناطیسو رد کرده

شبای قبلِ تو باید...به این تقویم برگرده

کنار قلبِ تو مثلِ...یه مَردَم رو به خوشبختی

تو احساسی بهِم می دی...شبیه غیرتِ تختی

تو می پوشونی موهاتو...غرور غنچه وا می شه

یه مرد از دامن پاکِت...طرفدار خدا می شه

به عشقم مرهمی خانوم...مثل گلدسته و کاشی

فدای اون حَیاتونم...خانومی که شما باشی

می دونم گاهی از دستم...شبا با بغض می خوابی

نمی فهمم چی کم داری...چرا اِنقدر بی تابی

اَزم بگذر اگه راحت...نگفتم دوستت دارم

اگه غمگین بشی از من...گره میفته تو کارم

چه معمولیه رفتارم...کنار قلبِ خوش نامت

ولی باور بکن خانوم...هنوزم سخت می خوامت


فرزاد حسني!!!!!